Türkiye’nin Güvenlik Şemsiyesi

İran’dan yönelen bir füze saldırısına hazırlıklı olan Türkiye ve NATO, kısa adı “EPAA” olan Avrupa Kademeli Adaptik Yaklaşım çerçevesinde kurulan önemli bir teknoloji ağ merkezinde yer alıyor.

Peki bu sistem, Türkiye’ye nasıl koruyor ve hangi katmanlara sahip?

SİSTEMİN ‘GÖZÜ’: KÜRECİK VE ERKEN UYARI

Savunmanın ilk aşaması, tehdidi henüz fırlatıldığı anda tespit etmekten geçiyor. Nitekim Malatya Kürecik’te konuşlu “AN/TPY-2” erken uyarı radarı, yaklaşık 1000 kilometrelik menziliyle bu sistemin adeta “gözü” niteliğinde. İran, Irak, Suriye gibi ülkelerin içerisinden yükselecek bir balistik füze, daha tırmanma aşamasındayken, bu radar tarafından izlenmeye başlanıyor. Veriler, saniyeler içinde Konya’daki NATO üssünde bulunan AWACS uçaklarıyla Almanya’nın Ramstein kentindeki NATO Hava Kuvvetleri ve komuta-kontrol merkezlerine iletilip tehdidin yörüngesi ve düşeceği nokta hesaplanıyor.

UZAYDA İMHA: AEGİS VE SM-3 KAPASİTESİ

NATO savunma mimarisindeki en caydırıcı unsurlardan biri, Doğu Akdeniz’de devriye gezen “Arleigh Burke” sınıfı muhripler. İspanya’nın Rota Limanı’ndan demir alan ve şu an bölgede aktif görev yapan üç muhrip (ikisi doğrudan Türkiye’nin hava sahasını koruyacak pozisyonda), deniz konuşlu “Aegis” sistemini kullanıyor. Nitekim İran’dan Türkiye’ye fırlatılan balistik füze de Aegis sisteminde içindeki “SM-3” tipi hava savunma füzesi tarafından etkisiz hale getirildi.

“Ekzo-atmosferik müdahale” kapsamında, Kürecik’ten gelen verilerle ateşlenen SM-3 önleyici füzeleri, balistik füzeleri henüz uzay boşluğundayken (atmosfer dışı) imha edebilme kabiliyetine sahip. “Karadaki ayak” olarak nitelenen, karadan savunma ihtiyacı doğduğunda kullanılabilecek Romanya’daki (Deveselu) “Aegis Ashore” sistemiyse, Akdeniz’deki gemilerle eşgüdümlü çalışarak ikinci bir güvenlik katmanı oluşturuyor.

YAKIN ALAN SAVUNMASI: PATRİOT VE MÜTTEFİK DESTEĞİ

Füzelerin terminal aşamasına (yere yakın iniş aşamasına) geçmesi durumundaysa, “nokta savunma” sistemleri devreye giriyor. Adana İncirlik yakınlarında, NATO misyonu kapsamında konuşlu İspanya’ya ait 74. Hava Savunma Topçu Alayı, bu savunmanın son halkasını temsil ediyor. “Patriot” (MIM-104 / PAC-3) bataryaları, şehirlere veya stratejik tesislere yaklaşan tehditleri imha için hazır beklemekte.

MİLLİ ÇÖZÜM: SİPER VE STRATEJİK TAMAMLANMA

NATO mimarisi üst düzey bir güvenlik sağlasa da Türkiye, bu dış bağımlılığı azaltmak adına yerli ve milli sistemlerini devreye almakta. “SİPER” uzun menzilli hava savunma sistemi, Türkiye’nin bu entegre yapıya kendi “milli damgasını” vurmasını sağlayacak. SİPER’in tamamen operasyonel hale gelmesiyle, Türkiye, dışarıdan gelen müttefik desteğini kendi yerli sensör ve önleyici ağıyla tahkim etmiş olacak.

Sonuç olarak, Türkiye’nin hava sahası, bugün dünyanın en sofistike savunma ağlarından biriyle korunuyor. Kürecik’in radarlarından Rota’daki muhriplere, Konya’daki AWACS’lardan İncirlik’teki Patriotlara uzanan bu katmanlı mimari, bölgeden gelebilecek olası bir balistik füze saldırısına karşı “sıfır hata” payıyla çalışacak şekilde tasarlanmış durumda. Dolayısıyla müttefik sistemlerin entegrasyonu, Türkiye için sadece bir savunma kalkanı değil, aynı zamanda bölgesel caydırıcılığın en somut göstergesidir.