Duygusal Bağ, Son Derece Önemli…

CHP’nin Cumhurbaşkanı adayı İBB Başkanı Ekrem İmamoğlu Silivri’de yatmaya devam ederken; O’ndan daha çok Adana BŞB başkanı Zeydan Karalar medyada yer buluyor. Ekrem Başkan kaderine terk edilmiş durumda.

Ne ilginç.

Tabii bunu biraz da duygusallığa bağlamak lazım. Demek ki, gözaltına alınıp tutuklanmasından bu yana İstanbul medyası ile Zeydan Karalar arasında güçlü bir duygusal bağ oluşturulmuş.

Mertçe yazmak gerekirse;

Her şey bu duygusal bağda gizli, diye tahmin ediyoruz.

Son olarak kitap fuarı için Adana’ya gelen gazeteci Mustafa Balbay da bu çerçevede bir yazı kaleme aldı:

“27 Ocak Adana’da “özgürlük” beklentisinin miladı olmuş. Aralarında Adana Büyükşehir Belediye Başkanı Zeydan Karalar’ın da bulunduğu “Aziz İhsan Aktaş suç örgütü”davasının ilk duruşması o gün yapılacak. Son anda bir değişiklik olmazsa davanın şubat ortasına kadar devam etmesi bekleniyor.

Suç örgütünün lideri olarak görünen, davaya adını veren Aziz İhsan Aktaş 704 yıl hapis istemiyle yargılanıyor. Karalar’a 11 yıl önce Adana Seyhan Belediye başkanlığının ilk günlerindeki bir iddia nedeniyle 4 yıl hapis isteniyor.

Aziz İhsan Aktaş özgür.

Zeydan Karalar 7 aydır hapis!

Vicdanlara sığmayan bir çelişki! Karalar’ın yanı sıra Seyhan Belediye Başkanı Oya Tekin ve Ceyhan Belediye Başkanı Kadir Aydar da aynı dava kapsamında tutuklu!

Adana-Silivri arası bin kilometre! Tutuklu olarak adalet aramanın üstüne bir de gurbette yargılanma eklenmiş durumda!

*

Sevgili kardeşim Saygı Öztürk’le birlikte geçen pazar akşamı Adana Büyükşehir Belediyesi’nin taş binası önündeki “adalet çadırı”nı ziyaret ettik.

Büyükşehir belediye başkanvekili Güngör Geçer, CHP yöneticileri ve yurttaşlarla konuştuk.

Çadırın önündeki kaldırımın öteki yakasında da irili ufaklı pankartlar asılı. En uçta kocaman bir pano üzerinde Zeydan Karalar’ın gözaltına alınış sırasında kullandığı şu cümle yer alıyor:

“Etkili basın, etkili siyasetçi kim varsa susturacaklar!”

Bazen her şey bir cümlenin içinde vücut bulur!

Güngör Geçer’in yanı sıra Zeydan Karalar’ın 9 kardeşinden 4’ü de çadırdaydı. Mahmut, Haşim, Fikret ve Soner kardeşlere öncelikle başsağlığı diledik. Kız kardeşleri eşini kaybetmişti.

Soner tahmin edileceği gibi kardeşlerin en küçüğü! Annebaba, “Bu son er olsun” demiş!

Mahmut en büyük. Dört kardeşin hiçbirinde en küçük bir kin ve intikam duygusu yoktu. Öfke yoktu dersek yalan olur! Adaletsizliğin böylesine kızgındılar ama sağduyulu bir adalet arayışı hâkimdi. Ağabey Mahmut, bugünleri dayanışarak aşmaya çalıştıklarını anlattı, şöyle devam etti:

“İnsan mantıklı bir gerekçe aramaya kalktı mı, işin içinden çıkamıyor. Nasıl olur, milyonların sevgili olmuş, halkın iradesiyle defalarca belediye başkanı seçilmiş bir kişiyi yıllar önceki bir iddia nedeniyle duvarların arkasına koyarsınız. Zeydan o duvarların arasında yok olacak bir kişi değil! Sadece Adana’da değil, nereye gitsem memleketin dört bir yanında hiçbir karanın bulaşmadığı, bulaştırılamadığı tertemiz bir Zeydan var.”

Güngör Geçer de kardeşler arasına karışmış.

Geçer, “Zeydan Karalar’ın hizmet aşkı bize emanet! Onu ne yerde bırakırız ne toz kondururuz. Zeydan başkan ne söz verdiyse tutmak için her şeyi yapıyoruz” diyor.

Çadırdan ayrılırken herkesin ortak dileği, özgürlüğün bir an önce gelmesiydi. Mevcut durumu özetlemek için olsa gerek, çadırın tam karşısında şu pankart vardı:

Adalet:0 Adana:1

5 Ocak 1922 Adana’nın kurtuluş günü! Dört yıl önce 100. yıl kutlamasında yine kitap fuarı çerçevesinde Adana’daydık. Zeydan başkanın konuğu olmuştuk.

Seyhan Irmağı kıyısındaki Atatürk Parkı’nın hemen yanındaki 5 Ocak’ı kutlama afişindeAtatürk’ün şu sözü yazılıydı:

“Bu şehir çok şey hatırlıyor bana… İlk defa burada hissettim bu milletin esir olmayacağını!”