Her Devrin Adamları

Yerel siyasetin değişmeyen bir gerçeği vardır: Seçimler biter, tabelalar değişir, makamlar el değiştirir; ama bazı isimler hiç değişmez. Çünkü onların pusulası ilke değil, güçtür.
Dün bir makam sahibine yakın görünmek için her yolu deneyenler, bugün başka bir gücün etrafında dolaşmaktan geri durmaz. Kimin kazandığından çok, kazananın yanında görünmenin hesabını yapanlar, siyasetin en eski figürleridir.
Siyaset kulislerinde bugün yine benzer fısıltılar dolaşıyor. Dün kendini birilerine ispat etme telaşıyla hareket edenlerin, bugün de aynı reflekslerle farklı kapıları çaldığı konuşuluyor. Doğru mudur, değil midir; buna ancak somut bilgiler cevap verebilir. Ancak şu bir gerçek ki, siyaset güven üzerine kuruludur. Güveni zedeleyen her davranış, hangi taraftan gelirse gelsin en büyük zararı siyasetin kendisine verir.
Oysa siyaset, günü kurtarma sanatı değildir. Dün söylediğini bugün inkâr ederek, her dönemin kazananına yanaşarak kalıcı bir güven inşa edilemez. Makamlar değişir, yönetimler değişir, ittifaklar değişir; fakat toplumun hafızası kolay değişmez.
Yerel siyasette en büyük sermaye, doğru zamanda doğru fotoğrafın içinde olmak değil; zor zamanda doğru yerde durabilmektir. Çünkü rüzgârın yönüne göre saf değiştirenler, ilk fırtınada yine yön değiştirmek zorunda kalırlar.
Tarih, her devrin adamlarını değil; her şartta aynı duruşu sergileyenleri hatırlar.
Yüreğir’de ise bugün her devrin adamı konuşuluyor…
Cumhur İttifakı’nın yapılan başkanvekilliği seçimindeki itirazda CHP’li bir ismin parmağı ve telefonu olduğu söyleniyor…
Ali Demirçalı’ya kendini ispat etmek için fotoğraf gösteren zat-ı muhterem bu kez çektiği fotoğrafın itiraz nedeni olduğunu bile bile Cumhur İttifakı’na da vermiş olabilir.
Gezme Ceylan bu dağlarda seni avlarlar, CHP’den, Yüreğir’den, CHP’nin yeni İl Başkanı’ndan ayrı koyarlar…
İnsanın aklına Urfa’nın bu türküsü geldikçe, aklımıza vah Yüreğir, vah CHP, vah Hz.İbrahim’in oğlu İsmail neden kurban edilecekti diye deli sorulardan başka da söz gelmiyor.